Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017 Επικοινωνία | Πληροφορίες
Δεδομένα με 15 λεπτά καθυστέρηση
in.gr  >>  Οικονομία  >>  Είδηση
iPhone
 
Εκτύπωση σελίδας Αποστολή σελίδας με email

Επιστολή στον κύριο Γιοργκ Άσμουσεν

Κύριε Άσμουσεν,

 

Θα ήθελα να εκφράσω την βαθιά μου θλίψη για όσα άκουσα να ισχυρίζεστε για την χώρα μου. Δεν πρόκειται να μπω στην διαδικασία να σχολιάσω τους παραλληλισμούς της Ελλάδας με την Λετονία, αλλά ούτε να ζητήσω στοιχεία σχετικά με τους ισχυρισμούς σας για μέσους μισθούς δημοσίων υπαλλήλων της τάξεως των 3000 ευρώ. Θεωρώ ότι απλή λογική αρκεί για να σας διαψεύσει. Πως είναι δυνατό η εγχώρια αγορά να σφαδάζει, καταστήματα να κλείνουν, και υπάλληλοι να απολύονται, όταν (σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς σας) η αγοραστική δύναμη μόνο των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα ανέρχεται στα 28 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως; Αν πιστέψω ότι το αξίωμά σας είναι αντιπροσωπευτικό των γνώσεων και προσόντων σας, και όντας σχεδόν σίγουρος ότι δεν μπερδεύετε την Ελλάδα με κάποια άλλη χώρα της υφηλίου, τότε μάλλον ψεύδεστε με στόχο την χειραγώγηση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης και τη χαλιναγώγηση της ελληνικής. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει, θα έπρεπε να βρεθείτε κατηγορούμενος σε κάποιο δικαστήριο, κάτι που μάλλον δεν θα συμβεί. Εγώ πάντως, αν ήμουν στην θέση σας, και κάτω από το αίσθημα της ευθύνης που διέπει το αξίωμά σας, θα ανακαλούσα.

       Πολύ πιθανόν να με θεωρείτε κυνικό, και αυτήν την επιστολή ένα ακόμη παράπονο ενός αγανακτισμένου Έλληνα πολίτη. Σκοπός μου όμως δεν είναι να παραπονεθώ. Γύρισα στην Ελλάδα το 2009 (όταν η κρίση ήταν στις αρχές της), μετά από πολύχρονη διαμονή στο εξωτερικό. Σκοπός μου ήταν, και είναι, να κάνω αυτό που οφείλω σαν Έλληνας πατριώτης και Ευρωπαίος πολίτης: να διδάξω στους νέους επιστήμονες όσα αποκόμισα από τις σπουδές μου, τις ακαδημαϊκές και επαγγελματικές μου εμπειρίες, και τους προβληματισμούς μου. Διάλεξα λοιπόν μία πορεία πολύ διαφορετική από τη δική σας που σκοπό έχει να μεγιστοποιήσει το κοινωνικό όφελος έναντι του οικονομικού. Ελπίζω να σας κίνησα το ενδιαφέρον, γιατί αυτά που θέλω να μοιραστώ μαζί σας μπορεί να βοηθήσουν στην αποφυγή λαθών επιπολαιότητας.

       Τα τελευταία δύο χρόνια έχω κουραστεί να ακούω στερεότυπες εκφράσεις όπως: «Οι αγορές δεν ελέγχονται...», «....δεν συγχωρούν λάθη....», «....είναι αμείλικτες....» κ.λ.π. Επιτρέψτε μου να εκφράσω για ακόμη μία φορά την θλίψη μου για όλους όσους στελεχώνουν την παγκόσμια οικονομική και πολιτική ηγεσία, δεδομένου ότι έχω πάψει να πιστεύω ότι αυτές οι δύο ηγεσίες είναι ανεξάρτητες. Αυτό άλλωστε το αποδείξατε πρώτος εσείς με τις δηλώσεις σας, οι οποίες τείνουν να επηρεάσουν πολιτικές αποφάσεις. Σας λέω λοιπόν, ότι οι αγορές είναι ανεξέλεγκτες γιατί έτσι μας συμφέρει να ισχυριζόμαστε απουσία αληθινών και αυτοδύναμων πολιτικών ηγετών. Αρκεί κανείς να αναρωτηθεί τι είναι πιο εύκολο να ελέγξει: μερικούς οίκους αξιολόγησης και κάποιες μεγάλες βιομηχανίες, ή μερικά δισεκατομμύρια ανθρώπους ανα τον κόσμο; Η απάντηση είναι απλή: αν η πολιτική ηγεσία εκλέγεται και δεν τοποθετείται, τότε οι ισχυρισμοί περί αγορών δεν έχουν καμία βάση. Στην αντίθετη περίπτωση, απλά βιώνουμε μία μεταβατική περίοδο λίγο πριν την ολική καταστροφή του ευρωπαϊκού ονείρου.

       Ξέρετε, οι αγορές δεν είναι αμείλικτες, ανεξέλεγκτες και τα τοιαύτα, απλά αδιαφορούν για κράτη, έθνη, οικονομικές ενώσεις και οτιδήποτε άλλο δεν τεθεί από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία ως περιορισμός στην μεγιστοποίηση του κέρδους. Να λοιπόν που καταλήξαμε: σε μία Ευρώπη που μάχεται ο κατώτατος μισθός να πέσει κάτω από τα 450 ευρώ τον μήνα για να είναι ανταγωνιστική. Αυτό θέλουμε ως Ευρωπαίοι; Που πήγαν η αρχαία ελληνική ιστορία, η γαλλική επανάσταση, ο διαφωτισμός, οι επιστήμες, οι τέχνες, τα γράμματα και ο άνθρωπός; Όλα όσα έχουν επιτευχθεί μέχρι σήμερα τα οφείλουμε στον ευρωπαϊκό πολιτισμό που δημιούργησε και εξέθρεψε τον ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο, ο οποίος και μεγαλούργησε. Σήμερα οι αγορές έρχονται να ξεπουλήσουν όλα όσα με τόσο κόπο πετύχαμε, αφήνοντας τους κερδοσκόπους να μεταφέρουν εξ’ ολοκλήρου τις παραγωγικές διαδικασίες σε χώρες όπου ο εργαζόμενος αμείβεται με ένα πιάτο ρύζι, και το φυσικό περιβάλλον θυσιάζεται στο βωμό μίας χωρίς όρους οικονομικής γιγάντωσης. Δείχνοντας άνευ όρων εμπιστοσύνη στις αγορές προδοθήκαμε, το όνειρο της παγκοσμιοποίησης έγινε εφιάλτης, και η ποιότητα ζωής του ατόμου διολίσθησε σε επίπεδα κάτω του βιώσιμου.

       Σας λέω λοιπόν ότι τα φαινόμενα δεν απατούν. Η εξαθλίωση του ατόμου δεν οδηγεί στην ανάπτυξη, αλλά στο πρόσκαιρο κέρδος. Ο άνθρωπος για να παράγει νέα γνώση πρέπει να είναι ελεύθερος, ικανοποιημένος και ευχαριστημένος, ώστε να δύναται και να θέλει να αξιοποιήσει το μέγιστο των ικανοτήτων του. Σύντομα θα διαπιστώσετε ότι αν ο ευρωπαϊκός κόσμος δεν επαναστατήσει (θυμούμενος κάτι από την ιστορία του), οι τεχνολογικές εξελίξεις στην Ευρώπη θα παγώσουν. Σε κάθε περίπτωση η κατάληξη δεν θα είναι διόλου ευχάριστη, δεδομένου ότι οι αγορές θα μας απομονώσουν σε μία στιγμή μεγάλης αδυναμίας, που θα είμαστε ανήμποροι να αντιδράσουμε.

       Κύριε Άσμουνσεν, όλα όσα λέω δεν αποτελούν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Αν  αποβλέπουμε σε μία ενωμένη Ευρώπη, πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Η Ελλάδα δεν ξέπεσε μόνη της. Κάποιοι έδωσαν το εναρκτήριο λάκτισμα, έλαβαν όλες τις απαραίτητες αποφάσεις, και τώρα κάνουν τα στραβά μάτια. Όλα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, αναλογιζόμενοι το μέγεθος της προσπάθειας που έχει καταβληθεί για να φτάσει η Ευρώπη εδώ που είναι σήμερα, λάμβαναν έγκαιρα τις απαιτούμενες αποφάσεις, χωρίς δεύτερες σκέψεις και πολλαπλές άκαρπες συναντήσεις.

       Δεν είδα η Νέα Υόρκη και η ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ να τιμωρούν, με τόση μανία, την πολιτεία της Καλιφόρνια για τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια έλλειμμα που παρουσίασε το 2010, βρισκόμενη προ των πυλών της χρεοκοπίας. Συνεπώς, στα πλαίσια της ενωμένης Ευρώπης, δεν καταλαβαίνω γιατί η Γερμανία και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) καθυστερούν τόσο έντεχνα μία συνειδητή απόφαση για ενεργή στήριξη των αδύναμων κρίκων της ευρωπαϊκής αλυσίδας, αφήνοντας την κατάσταση στα χέρια των αγορών, δηλαδή στη μεγιστοποίηση του κέρδους συγκεκριμένων χωρών και οικονομικών κολοσσών. Επίσης, δεν καταλαβαίνω γιατί αφήνουμε την ανεργία να καλπάζει όταν ο στρατηγικός σχεδιασμός των ΗΠΑ αποσκοπεί στην ελαχιστοποίησή της. Μήπως στην άλλη όχθη του Ατλαντικού έχουν κάποιο καλύτερο στρατηγικό σχέδιο από το δικό μας; Τέλος, κύριε Άσμουσεν, δεν καταλαβαίνω την εγγενή αδυναμία χαλάρωσης κάποιων όρων του μνημονίου και ένταξης της Ελλάδας στην πρόσφατη συμφωνία των Βρυξελλών, ώστε να τονωθεί η ανάπτυξη.

       Εν ολίγοις κύριε Άσμουσεν, δεν καταλαβαίνω ποιον εκπροσωπείτε: την ενωμένη Ευρώπη ή τις αγορές; Ελπίζω να με καταλαβαίνετε.

 

Με τιμή,

 

Ανδρέας Λαγγούσης

Newsroom ΔΟΛ
 
Οι μετοχές μου Ρυθμίσεις »
Δεν έχετε προσθέσει μετοχές στo κουτί
"Οι μετοχές μου".
Δείκτες ΧΑ
Δείκτης Μον. Διαφ. (%) Γραφ.
ΓΔ [762,86] - - 1001;ΓΔ
FTSE 20 [2.004,63] - - 1000;FTSE 20
FTSE 40 [1.050,49] - - 1011;FTSE 40
FTSE 80 [2.205,50] - - 1022;FTSE 80
FTSE ΤΡΑΠ [847,11] - - 1016;FTSE ΤΡΑΠ