Σάββατο, 27 Μαΐου 2017 Επικοινωνία | Πληροφορίες
Δεδομένα με 15 λεπτά καθυστέρηση
in.gr  >>  Οικονομία  >>  Είδηση
iPhone
 
Εκτύπωση σελίδας Αποστολή σελίδας με email

Η πιστωτική κρίση αναμένεται να επιταχύνει και να ενισχύσει την ήδη δρομολογημένη διαδικασία αναβάθμισης του ρόλου της διαχείρισης κινδύνων, επισημαίνει στη συνέντευξη που παραχώρησε στο in.gr ο κ. Μιχάλης Χαραλαμπίδης, Chief Risk Officer του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς.

 

Η πιστωτική κρίση αναμένεται να επιταχύνει και να ενισχύσει την ήδη δρομολογημένη διαδικασία αναβάθμισης του ρόλου της διαχείρισης κινδύνων, επισημαίνει στη συνέντευξη που παραχώρησε στο in.gr ο κ. Μιχάλης Χαραλαμπίδης, Chief Risk Officer του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς και διευθυντής του Ελληνικού Παραρτήματος της Διεθνούς Ένωσης Επαγγελματιών Διαχείρισης Κινδύνων (Professional Risk Managers’ International Association - PRMIA). Ο έλεγχος και η διαχείριση του κινδύνου σε μια τράπεζα, επισημαίνει , θα πρέπει να είναι πλήρως ανεξάρτητα, οι πολιτικές αμοιβές των στελεχών θα πρέπει να συνδέονται με το ύψος του αναλαμβανόμενου κινδύνου και τα νέα χρηματοοικονομικά προϊόντα δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα όρια της ικανότητας διαχείρισης των κινδύνων που μπορεί να ενέχουν. Στην Ελλάδα εκτιμά ότι οι διοικήσεις των τραπεζών έχουν αφυπνισθεί περαιτέρω όσον αφορά τον τομέα διαχείρισης κινδύνου,τομέα στον οποίο υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης. Η αποτελεσματικότερη διαχείριση των κινδύνων θα ευνοήσει τους συνεπείς δανειολήπτες με χαμηλότερα επιτόκια , ενώ θα προστατεύσει και θα κατοχυρώσει περαιτέρω και τα κεφάλαια των καταθετών .

Συνέντευξη στην Τζούλη Ν.Καλημέρη

Τι σημαίνει διαχείριση κινδύνων;


Κίνδυνος είναι η έκθεση σε αβεβαιότητα και αφορά: 
• όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες, είναι «καθημερινός τρόπος ζωής και σκέψης». Για παράδειγμα όταν οδηγούμε αυτοκίνητο φοράμε ζώνη ασφαλείας ή όταν οδηγούμε μοτοσικλέτα φοράμε κράνος για να μειώσουμε τον κίνδυνο τραυματισμού από ένα ενδεχόμενο ατύχημα. Πολλά παρόμοια  παραδείγματα διαχείρισης κινδύνων μπορούν να αντληθούν από την καθημερινή ζωή. 
• όλες τις επιχειρήσεις και  οργανισμούς και φυσικά τις τράπεζες.
Ειδικότερα, σε επιχειρησιακό επίπεδο, κίνδυνος είναι η πιθανότητα δυσμενών επιπτώσεων από την έκβαση μιας ενέργειας ή ενός γεγονότος, με αποτέλεσμα την εμφάνιση μη αναμενόμενων ζημιών ή τον περιορισμό της ικανότητας της επιχείρησης να υλοποιήσει  τους στόχους της.
Επομένως, η λειτουργία της Διαχείρισης Κινδύνων περιλαμβάνει το σύνολο των στρατηγικών, πολιτικών, διαδικασιών, οργανωτικών δομών και τεχνολογικών υποδομών που μια επιχείρηση πρέπει να αναπτύξει προκειμένου να αναγνωρίζει, εκτιμά, παρακολουθεί και να ελέγχει σε συνεχή βάση την έκθεσή της στους κινδύνους που  απορρέουν από τις δραστηριότητες της.

Ποιοί είναι οι βασικοί κίνδυνοι που αντιμετωπίζει μια Τράπεζα; Ποιος είναι ο ρόλος της  μονάδας Διαχείρισης Κινδύνων σε μία Τράπεζα ;

Οι τράπεζες αντιμετωπίζουν ένα σημαντικό αριθμό κινδύνων, ωστόσο οι κυριότεροι εξ αυτών είναι ο πιστωτικός, ο λειτουργικός και οι κίνδυνοι αγοράς και ρευστότητας.
 Ο πιστωτικός κίνδυνος ορίζεται ως το ενδεχόμενο οικονομικής ζημίας που προέρχεται από:
• Την αδυναμία ή απροθυμία του αντισυμβαλλομένου να ανταποκριθεί στους όρους και στις υποχρεώσεις που απορρέουν από οποιαδήποτε δανειακή σύμβασή του με την Τράπεζα.
• Την αθέτηση της υποχρέωσης του εκδότη χρεωστικών τίτλων / μετοχών  ή την επιδείνωση της πιστοληπτικής του ικανότητας ή την μεταβολή των πιστωτικών περιθωρίων στην αγορά.
Ο λειτουργικός κίνδυνος ορίζεται ως το ενδεχόμενο οικονομικής ζημιάς που προέρχεται από την ανεπάρκεια ή αποτυχία εσωτερικών διαδικασιών και συστημάτων, από ανθρώπινο παράγοντα ή από εξωτερικά γεγονότα. Επίσης, στον εν λόγω κίνδυνο εντάσσονται ο νομικός κίνδυνος και ο κίνδυνος κανονιστικής συμμόρφωσης οι οποίοι ορίζονται ως το ενδεχόμενο οικονομικής ζημίας που προέρχεται από την καταστρατήγηση ή μη συμμόρφωση προς τους νόμους, κανόνες, κανονισμούς, συμβάσεις, καθιερωμένες πρακτικές ή κανόνες δεοντολογίας.
Ο κίνδυνος αγοράς ορίζεται ως το ενδεχόμενο οικονομικής ζημιάς που προέρχεται από μεταβολές των τιμών / παραμέτρων της αγοράς, συμπεριλαμβανομένων των τιμών των μετοχών, εμπορευμάτων, συναλλάγματος και επιτοκίων, καθώς και των τιμών των συναφών παράγωγων χρηματοοικονομικών προϊόντων.
Ο κίνδυνος ρευστότητας ορίζεται ως το ενδεχόμενο οικονομικής ζημιάς που προέρχεται από αδυναμία της Τράπεζας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της όταν αυτές καταστούν απαιτητές.
Η μονάδα διαχείρισης κινδύνων μιας τράπεζας θα πρέπει να έχει τους παρακάτω βασικούς στόχους:
1. την ανάπτυξη και την εισήγηση στρατηγικής, πολιτικών και διαδικασιών διαχείρισης και ελέγχου των κινδύνων που αναλαμβάνει η τράπεζα, με σκοπό τον περιορισμό των ενδεχόμενων ζημιών και τη διατήρηση της κερδοφορίας.
2. την ανάπτυξη στρατηγικού πλαισίου διαχείρισης κινδύνων και κεφαλαίου με απώτερο σκοπό τη δημιουργία «πρόσθετης οικονομικής αξίας» (Economic Value Added) για το μέτοχο, το οποίο θα βασίζεται:
o στην αποτελεσματική διαχείριση της κεφαλαιακής βάσης αποσκοπώντας στη βελτιστοποίηση της κατανομής και χρήσης του κεφαλαίου 
o στην ανάπτυξη και υλοποίηση Μεθόδων Μέτρησης της Προσαρμοσμένης σε σχέση με τον Κίνδυνο Αποδοτικότητας (Risk-Adjusted Performance Measurement–RAPM)
o στην ανάπτυξη και υλοποίηση Μεθόδων Προσαρμοσμένης σε σχέση με τον κίνδυνο Τιμολόγησης των προϊόντων και υπηρεσιών και εκπαίδευση των επιχειρηματικών μονάδων για τη χρήση τους.
3. την εισήγηση για τη χάραξη της πολιτικής σε θέματα κανονιστικής συμμόρφωσης αναφορικά με τη διαχείριση κινδύνων και την κεφαλαιακή επάρκεια, σύμφωνα με τις οδηγίες που θεσπίζουν οι Εποπτικές Αρχές, καθώς και ο υπολογισμός του Κεφαλαίου που απαιτείται για την κάλυψη των αναλαμβανόμενων κινδύνων.
4. την διαμόρφωση επίγνωσης/κουλτούρας σχετικά με τους αναλαμβανόμενους κινδύνους και τη προώθηση νοοτροπίας προσανατολισμένης προς τη διαχείριση κινδύνων σε κάθε ιεραρχικό επίπεδο του οργανισμού.

Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση ανέδειξε ότι η δομή και η εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος είχε–ας χρησιμοποιήσουμε μια πιο ήπια έκφραση - πολλές ατέλειες,  με τραγικές για την οικονομία συνέπειες. Ποια είναι τα διδάγματα που μπορούμε να αντλήσουμε ;
 
Διδάγματα από την κρίση μπορούν να αντλήσουν τόσο οι διαχειριστές κινδύνων (risk managers) όσο και οι ανάδοχοι κινδύνων (risk takers), οι Διοικήσεις των τραπεζών και οι εποπτικές αρχές. Τα κυριότερα συνοψίζονται ως εξής:
1. Η μεγάλη εξάρτηση από τη χρηματοδότηση των χρηματαγορών (wholesale funding) μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες σε καταστάσεις κρίσης της αγοράς. Επομένως είναι αναγκαία τόσο η διαφοροποίηση των πηγών χρηματοδότησης (π.χ. μέσω ενίσχυσης των καταθέσεων λιανικής), όσο και η συνεχής εποπτεία του βραχυπρόθεσμου και του μακροπρόθεσμου δανεισμού του πιστωτικού ιδρύματος.
2. Η λειτουργία της Διαχείρισης Κινδύνων θα πρέπει να καταστεί σαφές και πρωταρχικό καθήκον των Δ.Σ. Τουλάχιστον κάποια μέλη των Δ.Σ. θα πρέπει να κατανοούν πλήρως τους αναλαμβανόμενους κινδύνους για την επίτευξη της επιθυμητής κερδοφορίας, της μεθοδολογίας εκτίμησης και αντιστάθμισης ή μείωσης τους, καθώς και τους μηχανισμούς καθορισμού και παρακολούθησης ορίων ανάληψης κινδύνων.
3. Ο έλεγχος και η διαχείριση κινδύνων θα πρέπει να είναι πλήρως ανεξάρτητα από τις επιχειρηματικές μονάδες που ενέχουν ή αναλαμβάνουν κινδύνους. Ο Επικεφαλής της λειτουργίας διαχείρισης κινδύνων θα πρέπει να διαθέτει επαρκή ιεραρχική ισχύ και θέση στον οργανισμό, έτσι ώστε να επηρεάζει τις επιχειρηματικές αποφάσεις.
4. Οι πολιτικές αμοιβών και ανταμοιβών των στελεχών δε θα πρέπει να αποσκοπούν αποκλειστικά στην επίτευξη όγκων πωλήσεων ή κερδοφορίας σε ονομαστικούς όρους, αλλά θα πρέπει να συνδεθούν με την αποτελεσματική διαχείριση και ύψος του αναλαμβανόμενου κινδύνου. Η διεθνής τάση είναι η χρήση της προσαρμοσμένης έναντι του κινδύνου αποδοτικότητας ως βασικού εργαλείου για τον καθορισμό των πολιτικών αμοιβών και ανταμοιβών.
5. Η διάθεση και ικανότητα για καινοτομία δε πρέπει να υπερβαίνει την ικανότητα διαχείρισης των καταστάσεων. Η ανάπτυξη νέων καινοτόμων τραπεζικών προϊόντων και υπηρεσιών υπερκέρασε τη λειτουργική ικανότητα διαχείρισής τους. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη δραματική αύξηση του λειτουργικού κινδύνου (ελλιπής, ανεπαρκής εγκριτική διαδικασία και αξιολόγηση πιστωτικού κινδύνου, ανεπαρκή συστήματα τιμολόγησης και μηχ/κά συστήματα, εσωτερική απάτη, νομικός κίνδυνος, ανεπαρκή συστήματα διαχείρισης κινδύνων, κλπ).
6. Υπερβολική εμπιστοσύνη στις αξιολογήσεις των εξωτερικών οίκων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αντί της εσωτερικής αξιολόγησης του πιστωτικού κινδύνου. Οι τράπεζες είχαν αναθέσει ένα σημαντικό τμήμα της διαχείρισης του πιστωτικού κινδύνου των περιουσιακών τους στοιχείων σε εξωτερικούς οίκους αξιολόγησης.
7. Υπερβολική και χωρίς κριτική προσέγγιση αποδοχή των αποτελεσμάτων πολύπλοκων υποδειγμάτων και μεθοδολογιών εκτίμησης κινδύνων και αποτίμησης περιουσιακών στοιχείων είχαν ως αποτέλεσμα την αναποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων και την εσφαλμένη αποτίμηση της αξίας σύνθετων χρηματοοικονομικών προϊόντων. Πριν την κρίση πολλά υποδείγματα εκτίμησης κινδύνων υπέθεταν εσφαλμένα ότι οι θέσεις σε δομημένα χρηματοοικονομικά προϊόντα θα ήταν εύκολο να αντισταθμιστούν πλήρως. Ωστόσο, αδυνατούσαν να προβλέψουν ότι η στενότητα της ρευστότητας της αγοράς θα καθιστούσε προβληματική τη δυνατότητα εφαρμογής αποτελεσματικών αντισταθμίσεων.
8. Υπέρμετρη εμπιστοσύνη στα ιστορικά και λογιστικά δεδομένα για τη λήψη αποφάσεων για το μέλλον. Η χρηματοοικονομική καινοτομία δημιούργησε ένα νέο ευμετάβλητο κόσμο. Το μέγεθος της κρίσης είναι ασύλληπτο για κάποιον που στήριζε το σκεπτικό και τη μεθοδολογική προσέγγιση του στη μεταπολεμική πραγματικότητα και εξέλιξη των πραγμάτων.
9. Αδυναμία αποτελεσματικής επικοινωνίας μεταξύ διαχειριστών κινδύνων και αναδόχων κινδύνων (επιχειρηματικές μονάδες). Οι αποφάσεις λαμβάνονταν σε ένα «αποστειρωμένο» περιβάλλον χωρίς την απαιτούμενη «επικοδομητική κριτική» από τους διαχειριστές κινδύνων. Δεν υπήρχε επικοινωνία και κριτική των πληροφοριών που χρησιμοποιούνται στη λήψη αποφάσεων.
10. Ενίσχυση της υπερκυκλικής συμπεριφοράς των τραπεζών λόγω της αναποτελεσματικότητας του πλαισίου εποπτείας της κεφαλαιακής επάρκειας και των κανόνων αποτίμησης των περιουσιακών στοιχείων σε τρέχουσες αγοραίες τιμές σύμφωνα με τα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Πληροφόρησης.
11. Η πλημμελής εποπτεία και έλεγχος, από τις αρμόδιες εποπτικές αρχές, των κεφαλαιαγορών, των ασφαλιστικών εταιρειών και των πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και η εμμονή στην αυτορρύθμιση των αγορών και οι χαλαρές δομές εταιρικής διακυβέρνησης ενέτειναν την υπερβολική ανάληψη κινδύνων. 

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα όσον αφορά στη διαχείριση κινδύνων ;

Η πιστωτική κρίση αναμένεται να επιταχύνει και να ενισχύσει την ήδη δρομολογημένη διαδικασία αναβάθμισης του ρόλου της διαχείρισης κινδύνων, ευαισθητοποιώντας και αφυπνίζοντας περαιτέρω τις διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών, ιδιαίτερα σε θέματα:
• διαχείρισης κινδύνου ρευστότητας,
• κεφαλαιακής επάρκειας και κεφαλαικής διαχείρισης,
• κριτηρίων πιστοδοτικής πολιτικής και ποιότητας χαρτοφυλακίου
• διαφάνειας και πληροφόρησης για το ύψος και τη σύνθεση των αναλαμβανομένων κινδύνων
• διαχείρισης λειτουργικού κινδύνου και
• στρατηγικού σχεδιασμού.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι ελληνικές τράπεζες διενεργούν τακτικές ασκήσεις προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης αναφορικά με την κεφαλαιακή τους επάρκεια και την επάρκεια ρευστότητάς τους. Ωστόσο, υφίστανται σημαντικά περιθώρια βελτίωσης.


Ποια είναι τα οφέλη που προκύπτουν για τους πελάτες των τραπεζών από τη βελτίωση της λειτουργίας διαχείρισης κινδύνων;

Η βελτίωση της λειτουργίας διαχείρισης κινδύνων μπορεί να αποφέρει οφέλη, τόσο στους δανειολήπτες, όσο και στους καταθέτες. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα εξής:
•   Βελτίωση της τιμολόγησης των δανείων καθώς θα ενσωματώνεται αποτελεσματικότερα η διάσταση των κινδύνων (Προσαρμοσμένη έναντι των κινδύνων τιμολόγηση-risk based pricing). Με αυτό το τρόπο, οι δανειολήπτες που είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους θα επωφεληθούν από χαμηλότερα επιτόκια. Επομένως, το κόστος δανεισμού θα μεταβάλλεται ανάλογα με την πιστοληπτική ικανότητα του πελάτη και τις προσφερόμενες εξασφαλίσεις/εγγυήσεις.
•   Η αποτελεσματικότερη διαχείριση των τραπεζικών κινδύνων, θα συμβάλλει καταλυτικά στην ενίσχυση της φερεγγυότητας του πιστωτικού ιδρύματος ελαχιστοποιώντας την πιθανότητα αθέτησης των υποχρεώσεων του, ενισχύοντας  έτσι τη προστασία και κατοχύρωση των χρημάτων των καταθετών. Επομένως, αποτελεσματικότερη διαχείριση κινδύνων σημαίνει πιο εύρωστο και ισχυρό πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο συνεπάγεται μεγαλύτερη ασφάλεια για τα χρήματα των καταθετών.
•   Η αποτελεσματικότερη διαχείριση των κινδύνων παρέχει στο πιστωτικό ίδρυμα την δυνατότητα:
o   για ακριβέστερη αναγνώριση των κινδύνων που ενσωματώνονται σε κάθε τραπεζικό προϊόν
o  για καλύτερη αξιολόγηση του προφίλ των πελατών, της πιστοληπτικής τους ικανότητας και της διάθεσή τους για ανάληψη κινδύνων.
Ο συνδυασμός των παραπάνω παρέχει τη δυνατότητα στα πιστωτικά ιδρύματα να παρέχουν το σωστό προϊόν στο σωστό πελάτη δηλ. κατά πόσο οι κίνδυνοι που ενσωματώνονται σε ένα προϊόν αντιστοιχούν στις προσδοκίες, τους στόχους, τη διάθεση ανάληψης κινδύνων και το γνωστικό επίπεδο των πελατών. Είναι φανερό ότι από την παραπάνω διαδικασία  τελικός κερδισμένος είναι ο πελάτης της Τράπεζας.


 

Newsroom ΔΟΛ
 
Οι μετοχές μου Ρυθμίσεις »
Δεν έχετε προσθέσει μετοχές στo κουτί
"Οι μετοχές μου".
Δείκτες ΧΑ
Δείκτης Μον. Διαφ. (%) Γραφ.
ΓΔ 778,35 6,53 0,85% 1001;ΓΔ
FTSE 20 2.077,55 16,28 0,79% 1000;FTSE 20
FTSE 40 1.009,47 -1,86 -0,18% 1011;FTSE 40
FTSE 80 1.974,77 38,88 2,01% 1022;FTSE 80
FTSE ΤΡΑΠ 1.008,24 11,38 1,14% 1016;FTSE ΤΡΑΠ
Μεγαλύτερη Ανοδος
Μετοχή Τιμή Διαφ. (%) Γραφ.
ΑΛΦΑΤΠ 0,0020 0,0010 100,00% 479;ΑΛΦΑΤΠ
ΓΑΛΑΞ 0,7000 0,2200 45,83% 386;ΓΑΛΑΞ
ΙΝΤΕΤ 0,3750 0,0710 23,36% 205;ΙΝΤΕΤ
ΠΗΓΑΣ 0,0600 0,0100 20,00% 168;ΠΗΓΑΣ
ΣΙΔΜΑ 0,2600 0,0430 19,82% 450;ΣΙΔΜΑ
Μεγαλύτερη Πτώση
Μετοχή Τιμή Διαφ. (%) Γραφ.
ΑΘΗΝΑ 0,6160 -0,1540 -20,00% 48;ΑΘΗΝΑ
ΔΟΜΙΚ 0,0810 -0,0200 -19,80% 347;ΔΟΜΙΚ
ΓΕΔ 0,0130 -0,0030 -18,75% 437;ΓΕΔ
ΕΒΡΟΦ 0,3330 -0,0370 -10,00% 363;ΕΒΡΟΦ
ΑΤΕΚ 0,6340 -0,0700 -9,94% 343;ΑΤΕΚ