Κυριακή, 28 Μαΐου 2017 Επικοινωνία | Πληροφορίες
Δεδομένα με 15 λεπτά καθυστέρηση
in.gr  >>  Οικονομία  >>  Είδηση
iPhone
 
Εκτύπωση σελίδας Αποστολή σελίδας με email

Οίκοι αξιολόγησης:: Ένα ολιγοπώλιο με μεγάλη δύναμη. Ποιές είναι αυτές οι εταιρίες και από που αντλούν την δύναμη τους ;

 

Standard &Poor’s,Moody’s και Fitch: 3 εταιρείες με πληγωμένη αξιοπιστία,  το όνομα των οποίων έχει μπει για τα καλά στις καθημερινές συζητήσεις των Ελλήνων.Oι εκθέσεις τους για την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό την άσκηση της οικονομικής και κοινωνικής  πολιτικής και κατ΄ επέκταση επηρεάζουν τη ζωή όλων των πολιτών. Πρόσφατα, μάλιστα ο πρωθυπουργός της χώρας κ.Γ.Παπανδρέου  αναφερόμενος στο ρόλο τους υποστήριξε ότι:«Είναι οξύμωρο, παρά τα δικά μας τραγικά λάθη σήμερα στην Ελλάδα, η τύχη μας να ορίζεται μεταξύ άλλων από αποφάσεις οίκων αξιολόγησης, πολλές φορές και κερδοσκοπικών οίκων, αυτών των ίδιων που είχαν την ευθύνη, πρώτα απ’ όλα, της μη διάγνωσης της κρίσης, των προβλημάτων του συστήματος, αλλά και την ευθύνη της δημιουργίας αυτής της φούσκας που έσκασε σε βάρος τόσων πολλών και της πραγματικής οικονομίας.» Ενώ λίγο καιρό νωρίτερα ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου ζήτησε από τους διεθνείς οίκους και αναλυτές να δείξουν μεγαλύτερη ευαισθησία στο θέμα της Ελλάδας .


της Τζούλης Ν.Καλημέρη


Ποιές είναι λοιπόν αυτές οι εταιρίες και από που αντλούν την δύναμη τους να «επιβάλλουν» μέτρα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής σε χώρες; Οι εταιρείες αυτές αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της παγκόσμιας πιστοδοτικής αγοράς, της αγοράς δηλαδή στην οποία απευθύνονται κράτη και εταιρείες για να δανειστούν λεφτά. Οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης συντάσσουν μια έκθεση με την οποία βαθμολογούν την φερεγγυότητα του δανειζόμενου ή αξιολογούν την ίδια την έκδοση του ομολόγου (χρέους), επηρεάζοντας σημαντικά την διαμόρφωση του επιτοκίου. Η λειτουργία τους πηγαίνει πίσω στην αμερικάνικη κεφαλαιαγορά στις αρχές του 20ου αιώνα αλλά η επιρροή και η δύναμη τους ενισχύθηκε με την απελευθέρωση και επέκταση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Κι αυτό γιατί οι βαθμολογίες πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιούνται από εκδότες, επενδυτές, επενδυτικές τράπεζες, διαπραγματευτές και κυβερνήσεις. Σήμερα ένας επενδυτής ομολόγου, δηλαδή αυτός που θα δανείσει τα λεφτά του, ζητάει να διαβάσει μια ή παραπάνω εκθέσεις αξιολόγησης πριν αποφασίσει αν θα τοποθετήσει τα κεφάλαιά του. Για τους επενδυτές, οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης διευρύνουν την γκάμα των επενδυτικών επιλογών και προσφέρουν ανεξαρτησία, έναν εύκολο τρόπο να αποτιμήσουν το ρίσκο που ενέχει κάθε επένδυση, κάτι που θεωρητικά βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της λειτουργίας της αγοράς και μειώνει το κόστος και για αυτόν που δανείζει και γι΄ αυτόν που δανείζεται. Αυτό από την πλευρά του αυξάνει την συνολική προσφορά κεφαλαίων που προέρχονται από τον δανεισμό και οδηγεί σε ανάπτυξη.


Στην πράξη σήμερα οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης βρίσκονται στο σκληρό πυρήνα του συστήματος λειτουργίας των αγορών. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι παλιότεροι τους είχαν δώσει τον τίτλο των φυλάκων της πύλης ( gatekeepers), καθώς οι ενέργειες του επηρεάζουν τα spreads (διαφορά στην απόδοση ενός ομολόγου με χαμηλό κίνδυνο από ένα ομόλογο με μεγάλο κίνδυνο) και οι αποφάσεις τους την αποδοχή ή μη της αίτησης για χρηματοδότηση.

Με απλά λόγια χωρίς τις αξιολογήσεις τους δεν μπορεί να υπάρξει επένδυση σε ομόλογα, καθώς οι μεγάλοι και οι μικροί θεσμικοί επενδυτές στον εσωτερικό τους κανονισμό προβλέπουν ότι τα ομόλογα που έχουν στα χαρτοφυλάκια τους θα πρέπει να συνοδεύονται και από την αντίστοιχη αξιολόγηση. Τα πιο συντηρητικά χαρτοφυλάκια, όπως είναι τα συνταξιοδοτικά ταμεία, επιλέγουν τα ομόλογα με την ανώτερη βαθμολογία, δηλαδή αυτά που σύμφωνα με τους οίκους ενέχουν το χαμηλότερο ρίσκο. Για να γίνει ακόμα πιο κατανοητή η δύναμη που ασκούν οι οίκοι αξιολόγησης επισημαίνουμε ότι μόνο η Standard &Poor’s το 2008 έδωσε βαθμολογία σε 2,8 τρισ. δολάρια που αντλήθηκαν από τις παγκόσμιες αγορές, ενώ έχει αξιολογήσει ομολογιακές εκδόσεις για πάνω από 100 χώρες.


Μια χώρα, λοιπόν, που είναι εξαρτημένη από τις διεθνείς αγορές χρήματος και κεφαλαίου, όπως είναι η Ελλάδα, γιατί από αυτές δανείζεται για να εξυπηρετήσει τις δανειακές ανάγκες της αναπόφευκτα θα κινηθεί στους ρυθμούς που επιβάλλουν οι αγορές και οι μηχανισμοί της. «Όταν θα πρέπει να δανειστείς 40 δισ. ευρώ από τις αγορές τους επόμενους μήνες,» εξηγεί χαρακτηριστικά σε τηλεοπτική συνέντευξη του ο κ.Παπακωνσταντίνου δικαιολογώντας τα σκληρότερα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση «οφείλεις να κάνεις προσαρμογές. Αν υπήρχε η πολυτέλεια του χρόνου να εφαρμοσθούν οι στόχοι του Προγράμματος Σταθερότητας χωρίς πίεση από τις αγορές, τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.» Έτσι πρόσφατα οι οίκοι αξιολόγησης διαμόρφωσαν το υψηλό στην δική μας περίπτωση επιτόκιο δανεισμού, ορίζοντας, σύμφωνα με την κυβέρνηση, στενά πλαίσια άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής και περιορίζοντας ή ελαχιστοποιώντας την άσκηση κοινωνικής πολιτικής.


Οι κυριάρχοι των αγορών


Στην παγκόσμια αγορά υπάρχουν αρκετές εταιρείες που δίνουν αξιολογήσεις αλλά κυριαρχούν μόνο οι 3, οι : Standard &Poor’s,Moody’s και Fitch. Λειτουργούν στην αμερικάνικη κεφαλαιαγορά από τις αρχές του 20ου αιώνα, επιβιώσαν στο μεγάλο κραχ του 1929  και σήμερα κυριαρχούν στις διεθνείς αγορές. Τις πρώτες δεκαετίες λειτουργίας των οίκων αξιολόγησης οι επενδυτές ήταν αυτοί που αγόραζαν τις εκθέσεις αξιολόγησης. Το μοντέλο αυτό λειτούργησε μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1970, όταν η εξάπλωση των φωτοτυπικών μηχανημάτων οδήγησε σε αλλαγή στον τρόπο πληρωμής των οίκων αξιολόγησης. Οι εκδότες χρέους αναλαμβάνουν  πλέον να πληρώσουν και την αξιολόγηση του και να την προσφέρουν στους δανειστές τους. Την ίδια δεκαετία η Αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς δημιουργεί μια κατηγορία των οίκων αξιολόγησης που έχουν εθνική αναγνώριση ( NSROs), ξεκαθαρίζοντας  ποιους οίκους μπορεί να εμπιστευτεί. Σήμερα μόνο 10 οίκοι έχουν αυτό τον τίτλο, ανάμεσα τους βέβαια βρίσκουμε τους Standard &Poor’s,Moody’s και Fitch, που ήταν και οι 3 πρώτες εταιρείες που έλαβαν αυτή την αναγνώριση. Επιπλέον και σύμφωνα με τους κανόνες της Βασιλείας ΙΙ, οι ρυθμιστικές αρχές του τραπεζικού συστήματος μπορούν να αποδεχθούν την αξιολόγηση από αναγνωρισμένους ως ECALs οίκους αξιολόγησης στον υπολογισμό των ελάχιστων υποχρεωτικών αποθεματικών που κρατάει μια τράπεζα για την αντιμετώπιση του πιστωτικού κινδύνου. Ανάμεσα τους φυσικά βρίσκουμε για μια ακόμη φορά τις 3 γνωστές εταιρείες.Κομβικό σημείο είναι ότι οι εταιρείες αυτές δεν ελέγχονται και δεν εποπτεύονται από κάποια Αρχή !


Οι μεγάλοι αυτοί οίκοι δεν περιορίζονται μόνο στην αξιολόγηση αλλά αναπτύσσουν κι άλλες δραστηριότητες στο χρηματοπιστωτικό τομέα. Η Standard &Poor’s, με ισχυρή παρουσία και στο χρηματιστήριο,  παρέχει υπηρεσίες στους τομείς της επενδυτικής έρευνας, διαμορφώνει χρηματιστηριακούς δείκτες (ο δείκτης S&P 500 στο αμερικάνικο χρηματιστήριο και ο δείκτης S&P 1200 για τις διεθνείς αγορές , με κεφάλαια που ξεπερνούν τα 1,5 τρισ. δολάρια να είναι στενά συνδεδεμένα με την πορεία αυτών των δεικτών και χαρτοφυλάκια  που ξεπερνούν τα 5 τρισ. δολάρια των οποίων η απόδοση συγκρίνεται με αυτούς τους δείκτες), παρέχει χρηματοοικονομικά στοιχεία, έρευνα και ανάλυση για  επενδύσεις σταθερού εισοδήματος. Σήμερα απασχολεί πάνω από 10.000 εργαζόμενους και έχει γραφεία σε περισσότερες από 22 χώρες. Τα λειτουργικά της κέρδη διαμορφώθηκαν στα 2,65 δισ. δολάρια το 2008 .


Η Moody’s, η μόνη που είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο, δραστηριοποιείται και στους τομείς της ανάπτυξης software για την διαχείριση κινδύνου, παρέχει εργαλεία ποσοτικής πιστωτικής ανάλυσης, οικονομική έρευνα και στοιχεία και εργαλεία ανάλυσης της αγοράς δομημένων προϊόντων, εκπαίδευση και άλλες υπηρεσίες. Απασχολεί 4.000 υπαλλήλους και έχει παρουσία σε 27 χώρες. Στο ενεργητικό της εγγράφονται αξιολογήσεις χρέους 100 χωρών, 12.000 εταιρικές εκδόσεις ομολόγων, 29.000 δημόσιες εκδόσεις και 96.000 σύνθετα χρηματοδοτικά προϊόντα (πχ. δομημένα ομόλογα). Τα έσοδα της το 2008 διαμορφώθηκαν σε 1,8 δισ. δολάρια.


Η Fitch, που ανήκει σε όμιλο με έδρα το Παρίσι, είναι η μικρότερη από τις τρεις εταιρείες, απασχολεί 2.100 εργαζομένους και έχει γραφεία σε 49 χώρες. Η παρουσία της επεκτείνεται στις κεφαλαιαγορές 150 χωρών. Οι δραστηριότητες της εκτός της αξιολόγησης περιλαμβάνουν την παροχή στοιχείων, αναλύσεων και άλλων συναφών εργασιών, ενώ σημαντική είναι και η παροχή λύσεων στην διαχείριση κινδύνου.


 Λάθη και δικαστικές διαμάχες πλήττουν την αξιοπιστία τους.


To πρώτο σημαντικό πλήγμα για τους οίκους αξιολόγησης ήρθε το 2003 με την κατάρρευση του αμερικάνικου κολοσσού Enron, καθώς οι οίκοι αξιολόγησης υποτίμησαν την πιστοληπτική της ικανότητα ελάχιστες μέρες πριν καταρρεύσει, ενώ γνώριζαν αρκετούς μήνες την κατάσταση της εταιρείας. Τότε μάλιστα η Αμερικάνικη Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ζήτησε την διερεύνηση της υπόθεσης, αναζητώντας πρακτικές που αντιβαίνουν τους κανόνες υγιούς ανταγωνισμού αλλά και την σύγκρουση συμφερόντων.


Οι οίκοι συνέχισαν την λειτουργία τους μέχρι και το ξέσπασμα της πρόσφατης κρίσης. Ο ρόλος τους αν και δεν συζητήθηκε εκτενώς ήταν καίριος, καθώς οι αξιολογήσεις τους για τα τοξικά ομόλογα δεν ήταν σωστές-είχαν βαθμολογηθεί υψηλά- ενώ μέχρι και τη μέρα κατάρρευσης του μεγάλου χρηματοοικονομικού κολοσσού Lehman Brothers, θεωρούσαν τα χρεόγραφα του αξιόπιστα και τα βαθμολογούσαν με A.Μόνο η Fitch είχε δημοσιοποιήσει ένα χρόνο πριν από την κρίση μια έκθεση για τους κινδύνους των τοξικών ομολόγων. Η περίπτωση της  Ισλανδίας έρχεται να προστεθεί στις αποτυχίες των μεγάλων οίκων αξιολόγησης. Η Standard &Poor’s δεν κατάφερε να προβλέψει την πτώχευση των μεγαλύτερων τραπεζών και υποτίμησε ελάχιστα σε –Α την οικονομία της Ισλανδίας. Λίγους μήνες μετά, όταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ετοίμαζε το πακέτο στήριξης της για να αποτραπεί η χρεοκοπία της χώρας, οι τρεις οίκοι συζητούσαν (!) την πλήρη υποβάθμιση της χώρας. Ένα ακόμα αρνητικό γεγονός, προσάπτεται στον αμερικανικό κολοσσό Standard &Poor’s. Τον Απρίλιο της προηγούμενης χρονιάς ένα στέλεχος της έκανε λόγο για την ανάγκη νέων προσώπων στην κυβέρνησης της Ιρλανδίας, τα οποία θα λύσουν το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα. Προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις της κυβέρνησης και εκλήφθηκε ως άμεση παρέμβαση στην λειτουργία της δημοκρατίας, με αποτέλεσμα ο διεθνής οίκος να αναδιπλωθεί και να δηλώσει ότι υπήρξε παρεξήγηση .Η Moody’s, που ο οικονομολόγος και αρθρογράφος των «New York Times» κ.Τόμας Φρίντμαν είχε χαρακτηρίσει την υπηρεσία αξιολόγησης ομολόγων ως μια τις δυο υπερδυνάμεις, η άλλη είναι οι Η.Π.Α., κατηγορήθηκε για «εκβιασμό». Πριν από λίγα χρόνια προσφέρθηκε να αξιολογήσει χωρίς να πληρωθεί τον γερμανικό ασφαλιστικό κολοσσό Hannover Re, ο οποίος ήδη πλήρωνε αδρά τις δύο ανταγωνίστριες εταιρείες. Η εταιρεία αρνήθηκε και η Moody’s συνέχισε την «δωρεάν» αξιολόγηση μειώνοντας συνεχώς την πιστοληπτική της ικανότητα μέχρι που έφθασε στα χαμηλότερα επίπεδα. Αποτέλεσμα η εταιρεία σε λίγες ώρες έχασε 175 εκατ. δολάρια σε χρηματιστηριακή αξία. Ο τότε πρόεδρος του ομίλου κ.Zeller  είπε χαρακτηριστικά«Έχουν δημιουργήσει μια προνομιακή άδεια πώλησης υπηρεσίων, που είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο να αντιδράσει κανείς.»

Και ο κατάλογος συνεχίζεται με τις 3 εταιρείες να βρίσκονται μετά την κρίση σε δικαστικές διαμάχες με επενδυτές και με εκδότριες εταιρείες. Η κριτική για τους οίκους αξιολόγησης δεν σταματά εδώ. Η κυριαρχία των 3 έχει δημιουργήσει ένα ολιγοπώλιο, με όλους τους κινδύνους που συνεπάγεται αυτή η κατάσταση. Έχουν δεχθεί κατηγορίες ότι, λόγω της μεθοδολογίας που ακολουθούν, υπάρχουν πολλές συναντήσεις με το μάνατζμεντ των εταιρειών, το οποίο συμβουλεύουν για τις αποφάσεις που πρέπει να πάρει ώστε να διατηρήσει την βαθμολόγησή της η εταιρεία. Η χρέωση των εκδοτών για τις υπηρεσίες αξιολόγησης, έχει δώσει τροφή για να κατηγορηθούν για σύγκρουση συμφερόντων, καθώς οι οίκοι ως ιδιωτικές εταιρείες εύλογα αναζητούν το κέρδος και η πληρωμή από τους εκδότες χρέους μπορεί να αποτρέψει μια αντικειμενική αξιολόγηση. Επιπλέον, έχουν ονομαστεί και δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, του αγγλοσαξονικού μοντέλου αγοράς, καθώς οι δαπάνες για το προσωπικό, για την προστασία του περιβάλλοντος και οι δράσεις  για την μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη ξεφεύγουν από τα αυστηρά όρια αυτού του μοντέλου και μπορεί να στοιχίσουν σε μια εταιρεία την υποβάθμισή της.


Η Ευρώπη προσπαθεί να ελέγξει τους οίκους


Ο ρόλος τους στην κρίση καταγράφηκε και από την έκθεση που εκπόνησε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης η επιτροπή De Larosiere. Οι οίκοι αξιολόγησης, αναφέρει, βαθμολόγησαν με την ανώτερη βαθμολογία τα τοξικά ομόλογα, δίνοντας τους τον ίδιο βαθμό με αυτό που δίνουν σε χώρες και εταιρικά ομόλογα. Η  μεθοδολογία που ακολούθησαν είχε σημαντικές ελλείψεις, επισημαίνει και η σύγκρουση συμφερόντων που υπάρχει στο μοντέλο πληρωμής τους επιδείνωσε την κατάσταση. «Οι εκδότες αυτών των ομολόγων» επισημαίνεται «έβγαιναν για ψώνια για να εξασφαλίσουν ότι θα έπαιρναν την μεγαλύτερη βαθμολόγηση για τα προϊόντα τους.» Επιπλέον, καταλήγει, το γεγονός ότι οι ρυθμιστικές αρχές απαιτούσαν από ορισμένους επενδυτές να έχουν στο χαρτοφυλάκια τους προϊόντα με βαθμολογία ΑΑΑ, αύξησε σημαντικά τη ζήτηση για επενδυτικά προϊόντα με υψηλή βαθμολογία.

Η πρόσφατη κρίση ανέδειξε, λοιπόν,  με τραγικό τρόπο την υπερβολική δύναμη που έχουν συγκεντρώσει οι εταιρείες αυτές στα χέρια τους όλα αυτά τα χρόνια αλλά και το τεράστιο κενό που υπήρχε στην εποπτεία αυτών των οργανισμών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκέλα Μέρκελ πριν από 1,5 χρόνο καλούσε την Ευρώπη να ισορροπήσει την κυριαρχία της Moody’s και της Standard &Poor’s, με την δημιουργία ενός ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης .«Η Ευρώπη» εξηγεί «έχει αναπτύξει μια συγκεκριμένη ανεξαρτησία που οφείλεται στο ευρώ, αλλά όσον αφορά τις ρυθμίσεις, την διαφάνεια και το σύνολο των κανόνων που διέπουν τις αγορές, έχουμε ακόμα ένα σύστημα που βασίζεται στο αγγλοσαξονικό μοντέλο. Εκτιμώ ότι Ευρώπη μεσοπρόθεσμα χρειάζεται έναν λειτουργικό οίκο αξιολόγησης, γιατί το εύρωστο νομισματικό σύστημα του ευρώ δεν έχει καταφέρει να έχει αποτελεσματική επιρροή στους κανόνες που λειτουργούν οι αγορές.»


Οι προτάσεις που υπέβαλε η επιτροπή De Larosiere σχετικά με τον έλεγχο των οίκων αξιολόγησης στην Ευρώπη αναδεικνύουν την ανάγκη ρυθμιστικών παρεμβάσεων στην λειτουργία των οίκων αξιολόγησης .Είναι σημαντικό οι αξιολογήσεις τους, εξηγεί, να είναι ανεξάρτητες, αντικειμενικές και με την υψηλότερη δυνατή ποιότητα. Η ενισχυμένη Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών (CESR) θα πρέπει να επιφορτιστεί με την παρακολούθηση τους. Η αλλαγή στον τρόπο πληρωμής τους και ο διαχωρισμός των αξιολογήσεων από τις συμβουλευτικές υπηρεσίες που προσφέρουν, που όπως έχει επισημανθεί εγείρει θέματα σύγκρουσης συμφερόντων, θα πρέπει να συζητηθεί και να εφαρμοσθεί σε διεθνές επίπεδο. Στο μέλλον θα πρέπει να μειωθεί η χρήση των αξιολογήσεων από τις ρυθμιστικές αρχές και η αξιολόγηση των σύνθετων χρηματοοικονομικών προϊόντων, όπως ήταν τα τοξικά ομόλογα, θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες. Είναι κρίσιμο, καταλήγει, οι ρυθμιστικές παρεμβάσεις να συνοδεύονται από μια αυξημένη προσοχή και κρίση από τους επενδυτές αλλά και από μια ενισχυμένη εποπτεία.


Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε πρόταση κανονισμού σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας .Οι νέοι κανόνες που πρότεινε περιλαμβάνουν τα εξής:
• Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν επιτρέπεται να παρέχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες.
• Δεν τους επιτρέπεται να αξιολογούν χρηματοπιστωτικά μέσα εάν δεν έχουν επαρκείς ποιοτικές πληροφορίες στις οποίες βασίζονται οι αξιολογήσεις τους
• Πρέπει να δημοσιοποιούν τα υποδείγματα, τις μεθοδολογίες και τις βασικές υποθέσεις στις οποίες βασίζουν τις αξιολογήσεις τους
• Υποχρεούνται να δημοσιεύουν ετήσια έκθεση διαφάνειας
• Εξαναγκάζονται να συγκροτήσουν εσωτερικούς μηχανισμούς λειτουργίας για την επανεξέταση της ποιότητας των αξιολογήσεών τους
• Πρέπει στα διοικητικά συμβούλιά τους να διαθέτουν τουλάχιστον τρεις ανεξάρτητους διευθυντές η αμοιβή των οποίων δεν μπορεί να εξαρτάται από τις επιχειρηματικές επιδόσεις του οργανισμού αξιολόγησης. Διορίζονται για μια μοναδική θητεία που δεν μπορεί να υπερβεί την πενταετία. Μπορούν να απομακρυνθούν μόνο σε περίπτωση σοβαρού επαγγελματικού παραπτώματος. Τουλάχιστον ένας από αυτούς πρέπει να είναι εμπειρογνώμονας σε θέματα τιτλοποίησης και δομημένων χρηματοπιστωτικών μέσων.


Επιπλέον πρόσφατα ψηφίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρώπης ο κανονισμός για τους  οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, ο οποίος δεν έχει ενσωματωθεί στο εθνικό μας δίκαιο.Οι ευρωπαϊκές όμως πρωτοβουλίες , επισημαίνουν, παράγοντες της αγοράς, έχουν μεν  αξία αλλά ο έλεγχος και η εποπτεία αυτών των οργανισμών είναι ένα διεθνές θέμα. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι απόψεις διχάζονται καθώς υπάρχουν οι αμετανόητοι οπαδοί της άποψης οτι η αγορά θα ρυθμίσει όλα τα ζητήματα από μόνη της και οι οποαδοί που εκτιμούν οτι θα πρέπει να υπάρξουν αλλαγές με ένα ενδιάμεσο φορέα που θα ισορροπήσει την παντοδυναμία τους. Η τελευταία όμως, συνάντηση του G20 δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα όσον αφορά τον περιορισμό της υπερδύναμης που έχουν οι οίκοι αξιολόγησης. Αναμένοντας λοιπόν την επόμενη σύνοδο και τις πολιτικές πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο, οι οίκοι αξιολόγησης θα συνεχίσουν να υποτιμούν οικονομίες και να λειτουργούν με τον ίδιο γνωστό τρόπο.

Newsroom ΔΟΛ
 
Οι μετοχές μου Ρυθμίσεις »
Δεν έχετε προσθέσει μετοχές στo κουτί
"Οι μετοχές μου".
Δείκτες ΧΑ
Δείκτης Μον. Διαφ. (%) Γραφ.
ΓΔ 778,35 6,53 0,85% 1001;ΓΔ
FTSE 20 2.077,55 16,28 0,79% 1000;FTSE 20
FTSE 40 1.009,47 -1,86 -0,18% 1011;FTSE 40
FTSE 80 1.974,77 38,88 2,01% 1022;FTSE 80
FTSE ΤΡΑΠ 1.008,24 11,38 1,14% 1016;FTSE ΤΡΑΠ
Μεγαλύτερη Ανοδος
Μετοχή Τιμή Διαφ. (%) Γραφ.
ΑΛΦΑΤΠ 0,0020 0,0010 100,00% 479;ΑΛΦΑΤΠ
ΓΑΛΑΞ 0,7000 0,2200 45,83% 386;ΓΑΛΑΞ
ΙΝΤΕΤ 0,3750 0,0710 23,36% 205;ΙΝΤΕΤ
ΠΗΓΑΣ 0,0600 0,0100 20,00% 168;ΠΗΓΑΣ
ΣΙΔΜΑ 0,2600 0,0430 19,82% 450;ΣΙΔΜΑ
Μεγαλύτερη Πτώση
Μετοχή Τιμή Διαφ. (%) Γραφ.
ΑΘΗΝΑ 0,6160 -0,1540 -20,00% 48;ΑΘΗΝΑ
ΔΟΜΙΚ 0,0810 -0,0200 -19,80% 347;ΔΟΜΙΚ
ΓΕΔ 0,0130 -0,0030 -18,75% 437;ΓΕΔ
ΕΒΡΟΦ 0,3330 -0,0370 -10,00% 363;ΕΒΡΟΦ
ΑΤΕΚ 0,6340 -0,0700 -9,94% 343;ΑΤΕΚ